In the OERmuseum, you will embark on a ‘Journey through Time’, from the last Ice Age to the Bronze and Iron Ages. With dioramas, videos and interactive game elements, you will gain a better understanding of who the people were who lived and worked in Drenthe so many years ago. We can divide prehistory into three different periods: the Stone Age, the Bronze Age and the Iron Age.
Prehistory literally means before history. It is the time before people wrote down how they lived. Broadly speaking, in the Netherlands this is the time before the year zero. In prehistoric times, people invented trade and fire. They created this fire by using flint. People also made stone tools from these rocks. From bones they made bone tools, such as hammers, axes, needles and tent poles. They used tree branches to weave baskets. Everything we know about prehistory or prehistoric times is based on archaeological finds. Many of the archaeological finds in the OERmuseum were discovered in Diever and the surrounding area.
The earliest traces of humans in the Netherlands are from Neanderthals. The first modern humans, Homo Sapiens, only appeared at the end of the last Ice Age, just before the beginning of the Middle Stone Age. They most likely relied on the many water birds and fish from the numerous streams, lakes and moors. The discoveries and traces of farms suggest that the first farmers moved into the area around 5,300 BC.
The Stone Age is the earliest and longest period of human history. The Stone Age refers to the prehistoric period when people used stone tools, before they started using metal tools. At the very end of the Stone Age however, humans did start making jewellery from some metals.
The Stone Age can be divided into three periods:
In the OERmuseum you will find various artefacts, such as a hand axe from the Stone Age. The objects were discovered in Diever and the surrounding area.
The Bronze Age (approx. 3,200 to 800 BC) follows on from the Stone Age. The knowledge of how to work with metals, including bronze, originated in the Middle East. Over there, bronze had already been in use since around 3,000 BC. This knowledge then gradually spread throughout Europe.
In Central Europe, there is another period between the New Stone Age and the Bronze Age, which is often referred to as the Copper Age. A few copper objects from this period have been found in the Netherlands, but these were quite rare.
Bronze replaced flint as the main material for making tools, weapons and jewellery. However, stone was still used as a tool for a very long time. The oldest surviving objects made of bronze were mainly axes, but they also included some daggers, staff daggers and jewellery such as bracelets. Bronze slowly became more widespread and more types of metal objects came into use.
The Iron Age (approx. 800 to 12 BC) follows the Bronze Age. The Iron Age is the period when people transitioned to using iron to make tools and weapons. Iron has several advantages over bronze. Iron is a much stronger material than bronze and the raw material for iron is found in many more places. It took a long time before people learned how to extract the metal from its ore. The benefits resulted in iron becoming the preferred material for all kinds of weapons (especially swords) and tools. However, bronze remained an important material for jewellery and ornaments (especially bracelets and equestrian equipment).
Welkom, wat fijn dat je er bent!
Het OERmuseum heeft een bijzonder plan: op de Brink komt een herinneringsplek voor de bekende archeoloog Albert Egges van Giffen. Een plek waar verleden en heden elkaar ontmoeten. Verschillende kunstenaars hebben hiervoor een ontwerp gemaakt. Uit alle inzendingen zijn drie ideeën gekozen – en die leggen we graag voor aan de inwoners van Westerveld.
Maar eerst: wie was Van Giffen eigenlijk?
Hoewel zijn naam niet bij iedereen een belletje doet rinkelen, is zijn betekenis enorm. Hij wordt niet voor niets de ‘vader van de hunebedden’ genoemd. Van Giffen onderzocht alle hunebedden in Nederland, bracht ze nauwkeurig in kaart en zorgde voor restauratie en behoud. In een tijd waarin archeologie nog nauwelijks serieus werd genomen en vondsten soms verloren gingen, zette hij het vakgebied in Nederland stevig op de kaart.
Zijn band met Diever was sterk. Hij groeide op in de oude pastorie aan de Brink, ging er naar school, bezat er een vakantiehuis en vond er uiteindelijk ook zijn laatste rustplaats. Voor oudere inwoners is hij misschien nog een bekende verschijning: een markante persoonlijkheid met een grote passie voor het verleden.
Voor de herinneringsplek zijn drie ontwerpen geselecteerd, die we hieronder presenteren:
Bij dit ontwerp staat de grote steen voor het oude gemeentehuis centraal. De gemeente heeft deze steen beschikbaar gesteld voor het monument. Aan de steen wordt een bankje bevestigd met daarop een ijzeren draadfiguur die Van Giffen voorstelt. Bezoekers kunnen naast hem plaatsnemen, een selfie maken of simpelweg even uitrusten. Een laagdrempelige en uitnodigende manier om kennis te maken met zijn verhaal.
Een manshoog draadfiguur van ijzer die Van Giffen uitbeeldt terwijl hij een zwerfkei in zijn handen houdt. Dit ontwerp benadrukt zijn verbondenheid met het landschap en zijn onderzoek naar prehistorische monumenten.
Een tweedimensionale vorm van een hunebed, waarbij alleen de contouren van de zwerfstenen zichtbaar zijn. Je kijkt dus door het hunebed heen. De omtrek van de stenen is uitgevoerd in roestvrij staal en van binnenuit verlicht. Dit moderne ontwerp verwijst direct naar het werk waarvoor Van Giffen zo bekend werd en laat het verleden letterlijk oplichten in het heden.
